Η έμπνευση και πού να την αναζητήσεις

Για τον “συστηματικό” χειροτέχνη η αναζήτηση θέματος, ιδέας ή αλλιώς, η έμπνευση γίνεται συχνά πονοκέφαλος. Ειδικά όταν αποζητά η δουλεία σου να χαρακτηρίζεται από πρωτοτυπία και κάποια αυθεντικότητα. Θα μου πείτε οι δυο λέξεις αυτές, όπως και η έμπνευση εξάλλου, την εποχή του pinterest και γενικότερα του internet, ηχούν μάλλον παράξενες ή και περιττές.

Αν και γενικά είμαι μάλλον παραδοσιακός τύπος, έχω φυσικά υποκύψει κι εγώ στη γοητεία αυτού του καταπληκτικού μέσου.  Όσο όμως βολική βρίσκω τη λύση του να βουτάω στις άπειρες εικόνες του υπολογιστή ή του κινητού για ώρες και να βρίσκω ιδέες και λύσεις για το κάθε τι, άλλο τόσο μοναδική θεωρώ τη διαδικασία της έμπνευσης που σε “χτυπάει” από άλλες διαδρομές, πιο κλασσικές αλλά και πιο αναπάντεχες, καθώς δεν σου σερβίρουν την ιδέα κατευθείαν στο πιάτο.

Δεν θα θίξω καν το θέμα της αντιγραφής, των πνευματικών δικαιωμάτων κλπ. Πονεμένη ιστορία και πολύ θολό τοπίο. Κατακλυζόμαστε καθημερινά από τόσες εικόνες που είναι σχεδόν αδύνατο καμιά φορά κι εμείς οι ίδιοι να ξέρουμε κατά πόσο η ιδέα μας είναι “πρωτότυπη”. Όταν όμως γνωρίζουμε κάποιες πηγές και κάποιους δρόμους μέσα από τους οποίους μπορούμε να κινητοποιήσουμε το μυαλό και τη φαντασία μας να δουλέψουν δημιουργικά, η έμπνευση μάς χτυπά την πόρτα, τα πράγματα ρέουν πιο εύκολα, και μπορούν να μας οδηγήσουν σε αποτελέσματα εντυπωσιακά και όντως μοναδικά.

Έχω κάποια τέτοια “συρταράκια” έμπνευσης λοιπόν, στα οποία συχνά καταφεύγω όταν θέλω να φτιάξω κάτι ιδιαίτερο. Εδώ θα αναφερθώ στα δύο πιο αγαπημένα, αλλά πριν θα σας πω ένα μυστικό που μπορεί να είναι και κοινό, αλλά για μένα πολύ αποτελεσματικό. Μπορεί να έχεις δει κάτι κάπου, που σαν εικόνα, σαν αποτέλεσμα, σου αρέσει πολύ. Μπορείς απλά βέβαια να το αντιγράψεις “ξεδιάντροπα” ή να του αλλάξεις λίγο το χρώμα, το μέγεθος κ.ο.κ. οπότε να νιώθεις λιγότερη “ντροπή”. Αν όμως το φτιάξεις με ένα τελείως διαφορετικό υλικό; οι απαιτήσεις του κάθε υλικού είναι τόσο διαφορετικές που αναγκαστικά παραλλάσσουν το αποτέλεσμα αρκετά κι επίσης σε ωθούν θέλοντας και μη σε απλουστεύσεις (ή το αντίθετο), άλλες εκδοχές και αυτοσχεδιασμούς!

Πρώτη, λοιπόν, πηγή έμπνευσης: Αγαπημένοι καλλιτέχνες.

Είναι κάποιοι καλλιτέχνες, κυρίως ζωγράφοι ή γλύπτες, που, με το που βλέπω έργα τους, κατευθείαν σκέφτομαι: τι ωραίο που θα ήταν αυτό σε κόσμημα ή πόσο θα μου άρεσε να φτιάξω αυτό τον πίνακα με ύφασμα!

Εγγυημένη επιτυχία για παράδειγμα τα έργα του Αυστριακού ζωγράφου-αρχιτέκτονα-οραματιστή F. Hundertwasser. Έργα του, και γενικά το στυλ του – οι ομόκεντροι κύκλοι, τα έντονα χρώματα, τα naif κτήρια- μου έχουν δώσει ιδέες για πολλές δημιουργίες, κυρίως δουλεμένες με ύφασμα όπως το τσαντάκι της φωτογραφίας.

Η τέχνη φυσικά μάς εμπνέει και μάς διδάσκει με πάρα πολλούς τρόπους μέσω της φόρμας, των χρωματικών συνδυασμών, των μεγεθών, της υφής των υλικών. Και πλέον στην τέχνη μπορούμε να έχουμε πρόσβαση και μέσω του υπολογιστή μας εάν υπάρχει δυσκολία να βλέπουμε εκθέσεις και μουσεία. Ξεκινήστε απλά ένα φάκελο, στον οποίο αποθηκεύετε έργα ζωγραφικά ή γλυπτά ή ο,τιδήποτε άλλο νομίζετε μπορεί να γίνει έμπνευση για κάποια δική σας δημιουργία.

Στην περίπτωση με το τσαντάκι, τα κτήρια είναι εμπνευσμένα από την αρχιτεκτονική και τη ζωγραφική  του Hundertwasser και έχουν δημιουργηθεί με υφάσματα που έχουν απλικαριστεί σε μια επίσης υφασμάτινη βάση.

hundert pouch
Τα κτήρια του Hundertwasser με τα έντονα χρώματα και το παιδικό στυλ απόδοσης έδωσαν την ιδέα για τη διακόσμηση αυτού του υφασμάτινου νεσεσέρ.

Οι ομόκεντροι κύκλοι με τους οποίους ο Hundertwasser αγαπούσε να αποδίδει δέντρα και λουλούδια, είναι επίσης ένα αγαπημένο μοτίβο που το χρησιμοποιώ συχνά-πυκνά σε κοσμήματα, αξεσουάρ κ.ά. όπως μπορείτε να διαπιστώσετε από την αρχική φωτογραφία.

Δεύτερο αγαπημένο “συρταράκι” έμπνευσης: τα εικονογραφημένα παραμύθια.

Εδώ θα σας εξομολογηθώ ένα ακόμη μυστικό: Κατά ένα ποσοστό, ο επιτυχημένος συνδυασμός χρωμάτων που βλέπετε -όσοι/ες έχετε έρθει- στο Κουμπί οφείλεται σε μια ζωγραφιά της εξαιρετικής Γαλλίδας εικονογράφου Rebecca Dautremer .

Όταν σκεφτόμουν την ατμόσφαιρα που ήθελα να αναδύει ο χώρος του Κουμπιού μού ήρθε στο μυαλό μια ζωγραφιά από την εικονογράφησή της για την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων. Αν παρατηρήσετε και συγκρίνετε προσεκτικά, θα δείτε ότι τα βασικά χρώματα είναι τα ίδια: Το ανοιχτό οινοπνευματί στους τοίχους, το πετρόλ στα κουφώματα του Κουμπιού είναι αυτό του επίπλου της εικόνας, τα δάπεδα έχουν επίσης τον ίδιο χρωματικό συνδυασμό ώχρας-μπορντώ και τέλος υπάρχει ακόμα και η πορτοκαλί πινελιά της καμινάδας σε κάποια σημεία του χώρου!

koumpi dautremer
Μπορείτε να διακρίνετε μέσα στο χώρο του Κουμπιού τις χρωματικές  “αναφορές” στη ζωγραφιά της αγαπημένης Rebecca Dautremer ;

Πολλές από τις εικόνες που βρίσκουμε σε παραμύθια και γενικότερα  σε παιδικά βιβλία χαρακτηρίζονται από αφαιρετικότητα και έντονες, πλακάτες επιφάνειες που μπορούν σχετικά εύκολα να μας καθοδηγήσουν για να τις αποδώσουμε με άλλα υλικά. Παράδειγμα οι εικόνες της Beatrice Alemagna που πραγματικά με προκαλούσαν να τις αποδώσω σε ύφασμα, όπερ και εγένετο σε 2 περιπτώσεις: την εικόνα με τη μαμά και την κόρη που έγινε με ύφασμα σε μεγάλη διάσταση και τα παιδάκια του εξωφύλλου που έγιναν χαριτωμένα καρφιτσάκια και θέμα εργαστηρίου στο Κουμπί.

Πιστέψτε με, τα παιδικά βιβλία είναι γενικότερα ένας θησαυρός με τις όμορφες εικόνες, τα τρυφερά κείμενα, τη φαντασία και τα όμορφα μηνύματα που τα κατακλύζουν, μπορούν να μας εμπνεύσουν με πολλούς τρόπους.

faces allemagna
Προφανώς η εικονογράφος έχει εμπνευστεί στο συγκεκριμένο βιβλίο από τα ντεσέν υφασμάτων για να ζωγραφίσει τα παιδιά του εξωφύλλου -μπορεί να έχει χρησιμοποιήσει και σκαναρισμένες εικόνες υφασμάτων- και μεις με τη σειρά μας κλείνουμε τον κύκλο της έμπνευσης αποδίδοντας τις ζωγραφιές της με ύφασμα.

Φυσικά την έμπνευση μπορείς να τη βρεις σε πολλά άλλα μέρη, καθημερινά γύρω σου, αρκεί να έχεις χρόνο να κοιτάξεις, να αφουγκραστείς, να νιώσεις. Και η έμπνευση είναι σημαντική όχι μόνο για να δημιουργείς αλλά για να ζεις δημιουργικά και να απολαμβάνεις την κάθε μέρα, ε, κι αν η κάθε μέρα είναι κομμάτι δύσκολο, έστω 2-3 φορές την εβδομάδα!

μαμα και κόρη πατσγουωρκ
Μια τόσο τρυφερή εικόνα πραγματικά σε προκαλεί να τη ζωντανέψεις με όμορφα υφάσματα, βελόνα και κλωστή (και τη βοήθεια της ραπτομηχανής για να λέμε την αλήθεια…)

This article is about discovering your own paths of inspiration instead of just searching internet for ideas you can copy. I suggest two of my favourite sources of inspiration, Art and illustrated children’s books and give some examples through photographs.

Advertisements

3 χρόνια 3 κεριά 3 Κάπα και πολλά κουμπιά!

Έργα από το διαγωνισμό "3 χρόνια Κουμπί" των: Χαρά Βελούτσου, Λούσυ Γαβριηλίδου, Κυριακή Θεοδώρου. Φώτο: Άννα Δραγατσίκα
Έργα από το διαγωνισμό “3 χρόνια Κουμπί” των: Χαρά Βελούτσου, Λούσυ Γαβριηλίδου, Κυριακή Θεοδώρου.

Το 3 είναι ένας καλός αριθμός. Περισσεύει αλλά και ισορροπεί, ολοκληρώνει αλλά δίνει και ώθηση προς τα μπρος. Τα τρία χρόνια λοιπόν είναι μια καλή στιγμή για να προστεθεί στη ζωή του “Κουμπί coffee & crafts ένα μπλογκ, μια ακόμα γωνιά για να τα λέμε, να μοιραζόμαστε να ανταλλάσσουμε και να συν-δημιουργούμε.

Αυτή η γωνιά λοιπόν θα έχει περιεχόμενο κυρίως βασισμένο σε αυτά τα τρία Κ  ή τρία  C στα αγγλικά -κοίτα σύμπτωση τώρα! (που μαζί με το Κ του Κουμπιού γίνονται 4!):

  • Καφές (και όλα τα σχετικά) / Coffee
  • Κατασκευές / Crafts
  • Κουβεντούλα /  Chit-chat για διάφορα που μας απασχολούν και μας ενδιαφέρουν

Το πόσο ταιριάζει ο καφές με την κουβέντα δεν χρειάζεται να το πω εγώ. Ειδικά στην Ελλάδα εξαπανέκαθεν (!) το ένα ήταν σχεδόν προϋπόθεση του άλλου. “Φτιάξε καφέ να σου πω” , “βάλε τον καφέ κι έρχομαι” και κατευθείαν ένα αίσθημα ζεστασιάς και οικειότητας σε κατακλύζει. Όταν ήμουν μικρή ένας από τους πιο όμορφους τρόπους να ξυπνάω τα πρωινά που ήμουν απογευματινή στο σχολείο (ω ναι! το πρόλαβα κι αυτό!) ήταν οι χαμηλές φωνές της μαμάς μου και της “θείας Τασούλας”, της γειτόνισσας, που πίνανε τον πρωινό καφέ τους στην κουζίνα. Η αίσθηση ολοκληρωνόταν όταν σηκωνόμουν και πήγαινα στην κουζίνα και μου ‘ρχόταν το άρωμα του ελληνικού μέσα στον πρωινό ήλιο που έλουζε την κουζίνα. Ξέρω ότι τουλάχιστον οι μισοί έχετε μια αντίστοιχη ανάμνηση κι αυτό είναι το ωραίο. Η συλλογική μνήμη της πρωινής κουβεντούλας πάνω από τα φλιτζανάκια του καφέ. Τώρα αν την θέση της κουζίνας πήραν τα σύγχρονα καφέ και αντί για φλιτζανάκια έχουμε κούπες με καπουτσίνο, ουσιαστικά λίγη διαφορά έχει…

Για όσους ασχολούνται με κατασκευές, επίσης ο συνδυασμός του crafting με τον καφέ ή ένα ρόφημα τέλος πάντων, είναι σχεδόν καταναγκαστικός. Άσχετα αν τελικά το ρόφημα αυτό περιμένει με τις ώρες να καταναλωθεί και τελικά πετιέται ή ανανεώνεται. Εκεί ισχύει το “κάνω έναν καφέ και ξεκινάω” και στην πορεία η απόλαυση της γουλιάς ανταγωνίζεται τον πυρετό της δημιουργίας.

Ο τρίτος συνδυασμός, αυτός της κουβέντας με την κατασκευή είναι λίγο πιο ασυνήθιστος μια και για τους μανιώδεις και συστηματικούς χειροτέχνες ή καλλιτέχνες η δημιουργία είναι συνήθως μια πιο μοναχική πορεία. Το Κουμπί coffee & crafts φτιάχτηκε λοιπόν με βασικό στόχο να πετύχει αυτό το μαγικό, τριπλό συνδυασμό: Καφεδάκι, κατασκευές και κουβέντα! Θέλω να πιστεύω πως τα έχει μέχρι τώρα καταφέρει αυξάνοντας με το συνδυασμό, την ικανοποίηση και την απόλαυση και από τα τρία. Και πριν λίγες εβδομάδες που σβήσαμε τα τρία μας κεριά η αίσθηση αυτής της επιτυχίας μας πρόσφερε την μεγαλύτερη συγκίνηση και χαρά.

Και τώρα το μπλογκ για να λέγονται και να δείχνονται κάποια πράγματα πιο οργανωμένα και για να μείνουν, και για να απλωθεί η παρέα και πιο μακριά και όλες τις ώρες.

Βάλτε καφέ λοιπόν και κοπιάστε να τα πούμε!